| تبليغات | X |
چه شكوه و عظمتي در بوسه هاست :
آنگاه كه آسمان در افق با لطافت فراوان لب هاي
زمين را به گرمي و آرامي مي بوسد .
و دريا چه شور و اشتياقي دارد
،در آن هنگام كه چون كودكي خود را بر انگشتان پا
بالا مي كشد تا لب هاي آسمان را ببوسد .
و اوج زيبايي ست بوسيدن خورشيد ، كه در هر
غروب صلابت كوه را به آغوش مي كشد تا او را
غرق در بوسه هاي آتشين خود كند .
و پر باران ترين بوسه ي معشوق از آن ماهي ست
، كه براي تشكر از با هم بودن نثار عاشق خود مي
كند .
(( فرهاد ))
قالب و کدهای جاوا......دریای طوفانی......
طراحی از
