پروانه احساس
همه آرزوی دل شد لحظه لحظه با تو بودن
بعضی وقتها اونقدر دلت از همه چیز و همه کس می گیره که نمی دونی چکار کنی . اشک ها یاریت نمی کنه . در گوشه خلوتی در خودت فرو میری . خلاء عجیبی تمام ذهنت و آزار میده در اون لحظه با تمام وجود کسی رو طلب می کنی که بتونه آرامش و بهت برگردونه حتی با صدای نفس هاش اون لحظه با تمام احساس شونه های کسی رو طلب می کنی تا بهش سر بسپاری تا خودت و آروم کنی شونه های کسی که طاقت تحمل سنگینی اشک هاتو داشته باشه ((فرهاد )) بیا با هم گریه کنیم شاید همین اشک ها تنها نقطه مشترک باشد که ما را به هم پیوند می دهد با تمام وجود تو را می خواهم . و تو ای خورشید راهم و ای ماه شب هايم من تنها می توانم زیر نور مهتاب بنشینم و از پنجره دل در سکوت و تنهایی تو را تماشا کنم و در حسرت بدست نیاوردنت بسوزم . بسوزم و با خود بگویم : شاید شاید که در عالمی دیگر تو را بدست آورم و در کنارت باشم به سوز دل و به پاکی ی آبهای چشمه چشم قسم این تنها امید من است (( فرهاد ))
نفس هایی که عشق رو در تو بیدار کنه .
در بهبهه اين روزگار؛ عاقبت برآن شدم كه آواي دل را بنگارم
تا شايد اين طغيان ويرانگر عشق فروكش كند ونسيم خوش گوار
تبسم با من آشتي كند...
اين وبلاگ به دور از هر سخن اضافه اي آيينه اي ست در مقابل من
ومن نيز با ذهن مواج خود آييينه هزاران نگاهم ...
تو ومن مي توانيم با قدم نهادن در اين گذر گاه سبز يكديگر را در
اين ره پر پيچ وخم همراهي كنيم وعشق و بودن را بهتر معنا كنيم
پس دستهايم را در آغاز اين راه با گرماي دستهايت زنده نگه دار.....
