نشسته بودم گوشه اي تو خلوت

تكيه دادم به خاطرات اون وقت

چشمام و آهسته رو هم گذاشتم

رد شدم از هر چي كه تو فكر داشتم

يه قاب خوشكل پيش روم گذاشتم

عكس تو رو ميون اون گذاشتم

اول به چشماي تو خيره گشتم

به باغ سر سبز چشات رفتم

به ياد اون گذشته هاي شيرين

بوديم كنار هم چه تلخ چه شيرين

به ياد روزايي كه رفته از دست

نم نم باروني به چشمام نشست

رقص كنان رسيد چشام به پايين

رسيد به باغ لاله هاي خونين

چيدن شاخه اي ز آتش لب

داد به اندام من سوزش تب

با هم چه روزاي قشنگي داشتيم

زير بارون من و تو چه خاطراتي ساختيم

نمي دونم چي شد كي اومد كه تو

سرد شدي بهونه كردي گفتي برو

رفتم و آهسته كندم دل و

چون كه تو خواستي و گفتي برو

رفتي و ديدي كسي چون من نبود

رسم عشق و عاشقي اين نبود

(( فرهاد ))

باز غم آمد به سراغم چه كنم

آمد از ديده اشكم چه كنم

دل دوباره ناله از سر بگرفت

با اين همه شكستم چه كنم

(( فرهاد ))

ساده بودم

ساده ديدم

ساده دل باختم

ساده عاشق شدم

ساده حفظش كردم

ساده كنارش موندم

ساده گفتم دوستت دارم

ساده نگاهم كرد و خنديد

ساده گفت ازت دليل مي خوام

ساده از كنارم گذشت و بي دليل رفت

غافل از اينكه عشق نيازي به دليل نداره

و بي خبر از اينكه چيزي كه ابدي و ماندگاره سادگيه

(( فرهاد ))