وقتی پناهگاه یه بی پناه میشی .
وقتی چشمات چراغ روشن یه راه گم کرده میشه .
وقتی کلامت قدرت تسکین دردهای یه دردمند وداره .
هیچ وقت پشت شو خالی نکن .
و فراموش نکن :
شاید روزی خودت نیازمند یه پناهگاه بشی .
پناهگاهی که هیچکس به اندازه اون آرامش و بهت بر نگردونه .
پس همون رفتاری و بکن که دوست داری باهات بشه .
(( فرهاد ))
دیشب از بس که به دریای غمت ناله شدم
تا خود صبح چون ابر بهارانه شدم
تا سپیده با خیالت تو به سر بردم دوست
در خواب تو را دیدم و دیووانه شدم
(( فرهاد ))
![]()
![]()
![]()
قالب و کدهای جاوا......دریای طوفانی......
طراحی از
