پروانه احساس
همه آرزوی دل شد لحظه لحظه با تو بودن
کاش این سینه پر درد مرا کسی چاره کند کاش مرا شوکرانی بدهند و خلاصم بکنند دشت پرگل را سفر کردم بهاران لمیدم زیر چتر بید مجنون به گل ها یک به یک چشمی نواختم سرودم نغمه های عاشقانه به پیش دیده یک صحرا شقایق
یا که این زنجیر اسارت را کسی پاره کند
یا کسی فکری بر احوال این ویرانه کند
(( فرهاد )) نوشته شده در شنبه 31 فروردین1387ساعت
1:28 توسط (( فرهاد )) | |
نشستم در کنار جویباران
دل خود را سپردم دشت گلگون
به تار دل آهنگی نواختم
نگاهم بر زمین شد عارفانه
نشانی باشد از قلب دو عاشق
(( فرهاد )) نوشته شده در شنبه 31 فروردین1387ساعت
1:16 توسط (( فرهاد )) | |
سلام دوستان..
در بهبهه اين روزگار؛ عاقبت برآن شدم كه آواي دل را بنگارم
تا شايد اين طغيان ويرانگر عشق فروكش كند ونسيم خوش گوار
تبسم با من آشتي كند...
اين وبلاگ به دور از هر سخن اضافه اي آيينه اي ست در مقابل من
ومن نيز با ذهن مواج خود آييينه هزاران نگاهم ...
تو ومن مي توانيم با قدم نهادن در اين گذر گاه سبز يكديگر را در
اين ره پر پيچ وخم همراهي كنيم وعشق و بودن را بهتر معنا كنيم
پس دستهايم را در آغاز اين راه با گرماي دستهايت زنده نگه دار.....
در بهبهه اين روزگار؛ عاقبت برآن شدم كه آواي دل را بنگارم
تا شايد اين طغيان ويرانگر عشق فروكش كند ونسيم خوش گوار
تبسم با من آشتي كند...
اين وبلاگ به دور از هر سخن اضافه اي آيينه اي ست در مقابل من
ومن نيز با ذهن مواج خود آييينه هزاران نگاهم ...
تو ومن مي توانيم با قدم نهادن در اين گذر گاه سبز يكديگر را در
اين ره پر پيچ وخم همراهي كنيم وعشق و بودن را بهتر معنا كنيم
پس دستهايم را در آغاز اين راه با گرماي دستهايت زنده نگه دار.....
