نالیدم از عشق خدا تو را دوا داد به من

گفتم که بیمارم و او تو را شفا داد به من

دل بسته روی تو شدم ای همه خوبی

هم دوا هم شفایی که خدا تو را داد به من

(( فرهاد ))

کاش گوشه چشمان تو جایی داشتم

شبنمی بودم و بر گونه رقصی داشتم

کاش نسیمی به کویت بودم

تا بر آن صورت ماهت نوازشی داشتم

کاش به دریای خیال تو من

خنده ای بودم و بر لبانت نقشی داشتم

(( فرهاد ))

کاش آن لحظه که چشمان تو به من پیوند می خورد

می دانستم روز هایی که بی تو خواهد گذشت

بزرگ ترین رنج ها را برایم به ارمغان می آورد

(( فرهاد ))