هر لحظه که یاد تو ز دل می گذرد

اشک از چشمه چشم من روان می گذرد

آن همه خاطره ها که شیرینی جانم شده

ببین چگونه آتش سوزنده دامانم شده

(( فرهاد ))

بگذار تا غم من بسوزد سینه من

بگذار آتش عشق بگیرد دامن من

بگذار تا که باران بشورد گونه من

کم نیست ای گل من داغ این دل من

(( فرهاد ))

با من خسته بنشین کمی تو گفتگو کن

غم مرا تو سینه بیا و جستجو کن

ببین که آسمونم چه بی ستاره گشته

تمام آرزو هام نقش بر آب گشته

(( فرهاد ))

مخند ای رفیق به روزگار تنگ رفیق

******************************

شاد کن دل ما را به کلامی به سلامی

مدتی هست که آهنگ دلم ناله شده

دلم از ظلم تو بیچاره شده

همه شب صورتم از اشک همی شسته شود

از غم تو دلم آواره شده

(( فرهاد ))

نیمی از عمرم فنا شد پای عشقی که سر انجام نداشت

سوختم از داغ او افسوس فرجام نداشت

خون دل خوردم خدایا نیست خونخواهی مرا

تا که فارغ کند از غم دل پر درد مرا

(( فرهاد ))

دوباره دیشب خواب تو را دیدم

آن صورت و جمال دلربای تو را دیدم

در کنار تواحساس خوبی داشتم

چشم در چشم تو جام شرابی داشتم

نشسته بودم روی در روی گلت

می چیدم غنچه خنده از لبان گلت

تفاوت بود میان آن رویا و رویای دیشبم

ریختم برون حرفهای مینای دلم

گفتگو کردم فراوان در حضورت

سخنهای نگفته در سجودت

باز کردم عقده از نا گفته های عاشقی

رهایم کردی چرا در عین ناباوری

نا گهان ابری و بارانی شد آسمان چشمانمان

گفت سکوت را آنقدر دیر شکستی که سراب است رسیدنمان

(( فرهاد ))

شبی آمد به خوابم یک پری زاد

هوای دیگری با خود به من داد

نشست آرام در خلوت من

گرفت از من غم دل شادیم داد

بگفتا از چه اینسان تو غمینی

نیرزد این دو روزه غم کنی یاد

بیا دستم بگیر و همرهم شو

برم با خود تو را از شهر بی داد

مرا باده خوراند و مستیم داد

از آن دل خستگی رهائیم داد

در آن حالت مرا آمد ندایی

سپیده سر زدست بیدار باد

به یک باره بدیدم در اتاقم

نشانی نباشد از پری زاد

دلم ماتم گرفت از رفتن یار

شکست دیگری در دفترم داد

(( فرهاد ))