می رسد روزی که معبودم ببینم
راحت جان آسایش قلبم ببینم

می رسد روزی که روح از تن درآید
شاید آن ماه و مهتابم ببینم
(( فرهاد ))

ای غم آشنای من تویی
همدم روز و شبای من تویی

آنکه با من تا ابد ماند تویی
یار دیرین با وفای من تویی
(( فرهاد ))

کاش  که درونم را ببینی
اشک های خون چکانم را ببینی

می رسد هر دم به قلبم زخمی تازه
کاش میشد التیام زخم هایم را ببینی
(( فرهاد ))